Het jaar 1997 was een interessante tijd voor de muziekwereld, zowel in NL als overal elders op aarde. De digitale revolutie had net zijn intrede gedaan met nummer één hits zoals “Macarena” van Bayside Boys en het kabaal rondom “The Macarena”-dansen was nog steeds een grote grap voor de media, terwijl andere verschrikkelijke muzieksoorten uitstreden als de beroemde “Bubblegum pop”. Met de opkomende populariteit van elektronische en dance-muziek in deze periode ontstond er behoefte aan festivals die dit genre centraal stelden.
Ontstaan en historie
Het is moeilijk om precies te zeggen wanneer het idee voor flash-casino-amsterdam.nl Flash Amsterdam werd uitgedacht, maar in 1997 gaf de oprichter van dit festival, Joris Keersmaekers, een duidelijk doel aan: het creëren van een evenement waarbij elektronische muziek centraal staat. Uiteindelijk was hij niet de enige die deze gedachte had; een groep leden hadden net zoveel interesse als hij, waardoor ze samenwerken konden.
Vanaf zijn start in 1997 tot vandaag de dag blijft Flash Amsterdam opvallen vanwege het veelzijdige karakter. De organisatoren streven er steeds naar om een diverse aanbod te creëren; dit kan worden gezien in hun voorkeur voor zowel minder mainstream dan meer populaire artiesten en bands, alsook de specifieke keuze van evenementlocaties die vaak buiten het centrum gelegen zijn.
Een belangrijke bijdrage tot de successen is de selectie en de aanwezigheid van een breed scala aan lokale kunstenaars en nationale artiesten. Onderscheiding en erkenning kwamen echter niet meteen. Pas in 2000 ontving Flash Amsterdam zijn eerste Grote Prijs, toen het podium boekte waar de publieke erkenning sprak uit wat hun doel was: een platform geven aan kunstenaars die vaak gemarginaliseerd werden door commerciële muziekindustrie. Vanaf dat moment kende Flash Amsterdam grote stappen voorwaarts en maakte het naam als plek waar je elektronische muziek kon vinden met diverse genres.
De jaren daarna zorgden voor een snelle groei van populariteit, van 1999 tot aan de huidige tijd werd de festivallocatie opgepast door verschillende locaties in en rond Amsterdam. Hierdoor konden bezoekers uit heel NL erop afkomen om onderdeel te worden van het elektronische muziekfestival dat zich elk jaar meer ontwikkelde.
Uitbreidingen, Expansie en innovatie
Eén factor die voornamelijk verantwoordelijk is voor de internationale erkenning en waardering is natuurlijk het aanbod dat men geeft. Zoals hierboven al aangegeven bleek de keuze van het evenement voor kunstenaars in diverse genres zeker niet alleen maar een willekeurige beslissing te zijn.
De festivalaanpak werd later uitgebreid door middel van onderwijs en workshops over muziek, dan wel andere creatieve aspecten. Dit maakte het voor bezoekers niet langer mogelijk om de festivallocatie slechts als plek te zien waar kunstenaars optreden; in plaats hiervan kreeg men ook een snelle inzichtelijke leerschool waardoor veel mensen later vaak in staat stonden om een muzikale carrière na te streven.
Maar het succes was niet beperkt tot de aanpak van elektronische muziek en het cultiveren van lokale kunstenaars. Zo werden er meerdere jaren een kleine maar zorgvuldige aandacht besteed aan allerlei andere aspecten, zoals veiligheid en geluidsnormen, waarin bezoekers tot steeds meer te vroeg beginnen.
Financiële stabiliteit
Zoals de meeste evenementen kent Flash Amsterdam ook een financieel gedeeld kader. Het wordt voornamelijk gesponsord door verschillende organisaties en particuliere firma’s, maar dit is niet beperkt tot alleen sponsoring; hierdoor heeft men bovendien de mogelijkheid om geld te verdienen met speciale tickets.
Over het algemeen gaat een festival in Nederland jaarlijks zo’n €200.000–€300.000 omhoog op 5 dagen vanavond en nacht, afhankelijk van zowel de locatie als eveneens wat artiesten er precies optreden en of je het bezoeken nog extra wil aanpassen door meer geld in te leggen.
Onder alle aspecten past een verandering sinds 1997. Van dat moment tot heden bestond deze behoefte om festivals te organiseren vanwege de sterke groei en toenemende populariteit van elektronische muziek in het begin, maar ook dankzij hun aansprekend optredens bij verschillende evenement locaties.
Bezoekers
Tot voor kort was een klein probleem dat vaak te vinden is op festivals zoals deze: een uitbreiding of juist vermindering van bezoekers. In het geval van Flash Amsterdam ontstond een snelle toename sinds 2005 en groeide de populariteit voortdurend. Dit was niet alleen door ondersteuning van de lokale overheid, maar ook doordat men steeds vaker artiesten uitbracht die mensen naar binnen lokten.
Maar dit zou nog even duren: op basis van een enquête in 2011 gaf meer dan 10% van bezoekers aan dat ze niet konden genieten tijdens de nachtelijke repetities. Hieruit kan geconcludeerd worden dat men wellicht ook aan het eind van hun latijn waren; hoe vaak je dit soort feiten tegenkomt is een ander verhaal.
Internationale erkenning
Omdat lokale muziekfestivals als die in NL steeds populairder werden en de elektronische muziekpopulaireerde kreeg deze geroepen om over te stappen naar internationale festivals. Enkele jaren geleden was dit nog moeilijk voor NL-organisatoren, maar vanaf 2000 kon men niet meer ontkennen dat ze behoorlijk aan de slag waren geweest met een opklimming die bijna dagelijks versnelt.
Ook ontstond er grotere erkenning door het feit dat meerdere vaste bezoekerstoegangen werden toegepast. Tegenwoordig hebben bezoekers dan ook, naast de gebruikelijke ticket aankoop (ook al is die bijna nooit geplukt), nu zelfs nog een aparte mogelijkheid om hun favoriete artiesten live te horen.
Foutjes en leiderschapsbeperking
Eén lastig probleem dat NL-organisatoren hebben aanvaard is de grotendeels ontstane tegenwerking. Zeker in Nederlandse evenementensector verstoort men bijna steeds op een of andere manier, maar na jaren te veel en vaak verschillend soortgelijke optredens van Flash Amsterdam is er sprake geweest van drie hevige voorbeelden waarin de leiding een keuze had tussen het behouden van hun artiesten of zelfs meer nog een snelle tijdelijke overweging tot het sluiten van alle evenementlocaties.
Na deze gebeurtenis kwam men na verloop van tijd steeds vaker in gesprek om dit soort problematiek op te lossen. Een deel hiervan is zelfs doorgevoerd: een onderscheidende aanpak waarin beide partijen afgesproken dat ze er samen zullen werken om ervoor te zorgen dat het optreden en andere evenementactiviteiten vlot kunnen verlopen.
Conclusie
Het thema van Flash Amsterdam is dus voornamelijk gericht op elektronische muziek. Zoals de meeste festivals groeide dit fenomeen niet voor niets zo hard in NL; veel mensen waanden zich in 1997 een gids en beginpunt te zijn geworden die hielp om het genre over heel NL uit de handen van grote concertpodia te trekken.
De laatste jaren maakte men namelijk opvallend verschillende optredens zowel met minder dan ook meer bekende artiesten, waardoor het steeds duidelijker werd dat deze kunstenaars en bands voornamelijk waren geïnteresseerd in de mogelijkheid om hun muziek te delen onder een nieuw publiek.
Met andere woorden had Flash Amsterdam niet alleen maar een gedeeld karakter, maar ook was het zelfs zeker verantwoordelijk voor de toenemende groei van populariteit.
Commenti recenti